ਆਓ ਇੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਜਾਣੀਏ!

 

Bible and Candle

 

ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕੋਈ ਮੱਛੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕੋਈ ਸਾਗਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਬਾਗ਼ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਅਤੇ ਹਨੇਰਾ ਸੀ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਜਰੂਰ ਸੀ।

ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨੋਖਾ ਮਨਸੂਬਾ ਸੀ। ਉਹ ਨੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸੋਚਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਸੋਚ ਝੱਟ ਅਸਲੀਅਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕੁਝ ਬਣਾਇਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇੰਝ ਕਿਹਾ, ‘ਇਦਾਂ ਹੋ ਜਾਵੇ’ ਅਤੇ ਉਵੇਂ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ।

ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਬਣਾਈ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣਾਏ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਘਾਹ ਦੀ ਚਾਦਰ ਵਿਛਾਈ, ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਰੁੱਖ ਬਣਾਏ।

ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਇੱਕ ਔਰਤ ਸਾਜੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਸਨ ‘ਆਦਮ ਅਤੇ ਹਵਾ’।

ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਰ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਲਈ ਜਾਂਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।

ਉਹ ਸਾਰਾ ਬਾਗ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਥੇ ਅਨੰਦ ਮਾਣ ਸਕਣ। ਪਰ ਉਸ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਅਜਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਫਲ ਖਾਣ ਲਈ ਮਨਾਹੀ ਸੀ।

ਆਦਮ ਤੇ ਹਵਾ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਕਟ ਰਹੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਸ਼ੈਤਾਨ (ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਵੈਰੀ) ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਰੁੱਖ ਦਾ ਫਲ ਖਾਣ ਲਈ ਆਖਿਆ, ਜਿਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਮੰਨਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਉਸ ਫਲ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਤੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਦਾਸ ਸਨ।

ਹੁਣ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਜੋਗੇ ਨਹੀਂ ਰਹੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਦੁਖ ਤੇ ਦਰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਲਗਾ ਕਿ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਰਨਾ ਵੀ ਪਵੇਗਾ। ਉਹ ਹੁਣ ਬੜੇ ਦੁਖੀ ਸਨ।

ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ। ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਦਸਿਆ ਕਿ “ਸਹੀ ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਭੇਜਾਂਗਾ। ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਵੇਗਾ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਪ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਲੈ ਲਵੇਗਾ। ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਥਾਂ ਦੁਖ ਭੋਗੇਗਾ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇਵੇਗਾ।

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਦਮ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਕਈ ਬੱਚੇ ਹੋਏ ਤੇ ਫੇਰ ਕਈ ਪੋਤੇ-ਪੋਤਰੀਆਂ ਵੀ ਹੋਈਆਂ। ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਬਾਦੀ ਵੱਧਦੀ ਗਈ।

ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸਭ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਕੁਝ ਅਸੂਲਾਂ ਤੇ ਚਲਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਉਹ ਅਸੂਲ ਹੇਠਾਂ ਲਿਖੇ ਹਨ:

1.       ਮੇਰੇ ਸਨਮੁਖ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੂਜੇ ਦੇਵਤੇ ਨਾ ਹੋਨ।

2.       ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਉੱਕਰੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤ ਨਾ ਬਣਾ।

3.       ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਲੈ।

4.       ਤੂੰ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਜਾਣ।

5.       ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਰ ਮਾਤਾ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰ।

6.       ਤੂੰ ਖੂਨ ਨਾ ਕਰ।

7.       ਤੂੰ ਜ਼ਨਾਹ ਨਾ ਕਰ।

8.       ਤੂੰ ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰ।

9.       ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਗਵਾਂਢੀ ਉੱਤੇ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾ ਦੇਹ।

10.    ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਗਵਾਂਢੀ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਚੀਜ ਦੀ ਜਿਹੜੀ ਤੇਰੇ ਗਵਾਂਢੀ ਦੀ ਹੈ॥ (ਕੂਚ 20:1-17)

ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੁਕਮ ਜਾਂ ਅਸੂਲ ਬਾਇਬਲ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਆਪ ਇਨਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਾਂਗੇ।

ਸ਼ੈਤਾਨ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨੀਏ। ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ ਉਦੋਂ ਚੋਰੀ ਕਰੋ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।

ਕਈ ਵਾਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਸਾਨੂੰ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਲਈ ਪਰਤਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਝੂਠ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣੇਗਾ। ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਹੈ- ਉਹ ਸਭ ਸੁਣਦਾ ਹੈ।

ਜਦ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਗ਼ਲਤ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਆਤਮਾ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਸਾਨੂੰ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗੇ ਬਣਨ ਲਈ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਏਸੇ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਦੁਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਕੇ ਆਪਣਾ ਵਾਇਦਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।

ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਯਿਸੂ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਚਰਜ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਬਿਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਅੰਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਜਾਖੇ ਬਣਾਇਆ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਬਾਰੇ ਦਸਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।

ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਦ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੇ ਸਲੀਬ ਤੇ ਮੇਖਾਂ ਨਾਲ ਟੰਗ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ।

ਯਿਸੂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਤਸੀਹੇ ਝੱਲੇ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਇੱਥੇਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਪਾਪ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਲੈ ਲਏ।

ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਦ ਦਫਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਤੱਦ ਹੀ ਇੱਕ ਅਨੋਖੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ, ਉਹ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹੇ। ਉਹ ਕਬਰ ਵਿੱਚੋਂ ਉਠ ਪਏ।

ਛੇਤੀ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਜੱਦ ਉਸ ਦੇ ਮਿੱਤਰ / ਚੇਲੇ / ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ ਤਾਂ, ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਯਿਸੂ ਫਿਰ ਇਸ ਦੁਨਿਆਂ ਤੇ ਮੁੜ ਕੇ ਆਉਣਗੇ।

ਯਿਸੂ ਸਾਡੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਮਰ ਗਿਆ, ਦਫਨਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਮਰੇ ਹੋਇਆਂ’ਚੋਂ ਫੇਰ ਜੀ ਉਠਿਆ। ਯਿਸੂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਦਾ ਇਕਬਾਲ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਤੌਬਾ ਕਰੀਏ, ਯਿਸੂ ਸਾਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਕੋਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਾ ਹਰ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਡੇ ਪਾਪ ਮਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਤਦ ਅਸੀਂ ਉਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਹੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।

ਜੇ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਰਸਤਾ ਫੜੀਏ ਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਮਗਰ ਜਾਈਏ ਤਾਂ ਉਹ ਮਰਨ ਪਿੱਛੋਂ ਸਾਨੂੰ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਟ ਦਵੇਗਾ। ਨਰਕ ਇੱਕ ਭੈੜੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਅੱਗ ਬੱਲਦੀ ਹੈ।

ਪਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ਯਿਸੂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨੀਏ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਣ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਸਵਰਗ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਿਸੂ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਘਰ ਹੈ। ਇਹ ਪਿਆਰ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਘਰ ਹੈ। ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਾਂਗੇ।

 

ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਅਸੀਸ

1. ਯਿਸੂ ਮੁਝ ਸੇ ਕਰਤਾ ਪਿਆਰ, ਬਾਈਬਲ ਮੇਂ ਹੈ ਸਮਾਚਾਰ

ਮੈਂ ਹੂੰ ਨਿਰਬਲ, ਵੋਹ ਬਲਵਾਨ, ਬਾਲਕੋਂ ਪਰ ਦਯਾਵਾਨ।

ਕੋਰਸ: ਪਿਆਰ ਕਰਤਾ ਮੁਝ ਸੇ (3), ਯੇਹ ਬਾਈਬਲ ਬਤਲਾਤੀ।

2. ਯਿਸੂ ਮੁਝ ਸੇ ਕਰਤਾ ਪਿਆਰ, ਮਰ ਕਰ ਖੋਲਾ ਸਵਰਗ ਕਾ ਦਵਾਰ,

ਮੇਰੇ ਪਾਪੋਂ ਕੋ ਮਿਟਾ, ਮੁਝੇ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰੇਗਾ।

3. ਯਿਸੂ ਮੁਝ ਸੇ ਕਰਤਾ ਪਿਆਰ, ਹੂੰ ਯਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲਾਚਾਰ,

ਸਵਰਗ ਸੇ ਦੇਖਾ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਸੁਧੀ ਲੇਤਾ ਹੈ।

4. ਯਿਸੂ ਮੁਝ ਸੇ ਕਰਤਾ ਪਿਆਰ, ਰੇਹਤਾ ਸੰਗ ਜਬ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ,

ਜੋ ਮੈਂ ਰਖੂੰ ਉਸ ਕੀ ਆਸ, ਸਵਰਗ ਮੇਂ ਲੇਗਾ ਅਪਨੇ ਪਾਸ॥

( punjabi ਪੰਜਾਬੀ )

0
0
0
0

ਮੌਤ ਪਿੱਛੋਂ?

ਇਸ ਵੇਲੇ ਤੁਸੀਂ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਹ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਚਲ ਫਿਰ ਰਹੇ ਹੋ ਜਾਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਸੁੱਖ-ਅਰਾਮ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਿਤਾ ਰਹੇ ਹੋ ਜਾਂ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਦਿਨ ਬਿਤਾ ਰਹੇ ਹੋ। ਸੂਰਜ ਚੜਦਾ ਹੈ ਤੇ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਮਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਸ ਇੱਕ 

ਅਧੂਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਹੈ,

ਪਰ

ਮੌਤ ਪਿੱਛੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾਓਗੇ???

ਬੇਸ਼ਕ ਤੁਸੀਂ ਧਾਰਮਿਕ ਹੋ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ। ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਵੱਡੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਲੱਭਣਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਾਅਦ “ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਦੀਪਕ ਦੇ ਟਿਕਾਣੇ ਨੂੰ ਤੁਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ...।” (ਉਪਦੇਸ਼ਕ 12:5)

ਪਰ ਕਿੱਥੇ?

ਕਬਰਸਤਾਨ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਬੇਸ਼ਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਿਤਾ ਵਿੱਚ ਜਲਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਦਾਹ ਸੰਸਕਾਰ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ ਤਦ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਨਹੀਂ ਡੁੱਬ ਸਕਦੀ। 

ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਰੇਗੀ!

ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ,

“ਸਭ ਰੂਹਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਹਨ”

ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਵਾਰ ਮਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ‘ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਹੋ’ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਕਾਰਜਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀਅ ਕੀਤੇ ਹਨ। (ਹਵਾਲਾ ਇਬਰਾਨੀਆਂ 9:27) 

ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਪਾਠ ਪੂਜਾ ਕਰੋ,

ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਬੁਰੇ ਕਰਮਾਂ ਤੇ ਪਛਤਾਵਾ ਹੋਵੇ, 

ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਵੀ ਕਰ ਦਵੋ।

ਯਕੀਨਨ ਇਹ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹਨ-

ਪਰ

ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਆਪ ਨਹੀਂ ਬਖ਼ਸ਼ ਸਕਦੇ।

ਸਵਰਗ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਧਰਮੀ  ਨਿਆਂਕਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲੋ ਕੁਝ ਵੀ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਗਠੜੀ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। 

ਪਰ ਇਹ ਸਵਰਗ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਪਿਆਰ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦੀਪਕ ਸਜ਼ਾ ਅਤੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਏ ਰਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਘੱਲਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕੇ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲਏ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੇ ਕਲਵਰੀ ਦੀ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਦੁੱਖ ਭੋਗਿਆ ਅਤੇ ਮਰ ਗਿਆ। ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅਨਮੋਲ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। 

“ਪਰ ਉਹ ਸਾਡੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਲਈ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸਾਡੀਆਂ ਬਦੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੁਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਡੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਉਸ ਉਤੇ ਤਾੜਨਾ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਾਰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਨਰੋਏ ਕੀਤੇ ਗਏ।” (ਪੜ੍ਹੋ ਯਸਾਯਾਹ 53:5) ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਯਿਸੂ ਦੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਕਹੇ ਗਏ ਸਨ। 

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋਗੇ ਕਿ ਯਿਸੂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋਗੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਅੱਗੇ ਮੰਨੋਗੇ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਤੌਬਾ ਕਰਕੇ ਯਿਸੂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋਗੇ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ? ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ, ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਪਿੱਛੋਂ ਮਹਿਮਾਮਈ ਜੀਵਨ ਬਖ਼ਸ਼ੇਗਾ। ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਲਈ ਮਹਾਨ ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਅਰਾਮ ਦੇ ਸਦੀਪਕ ਘਰ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਯਿਸੂ ਦੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਰਕ ਦੀ ਕਦੇ ਨਾ ਬੁਝਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੌਤ ਪਿੱਛੋਂ ਕੋਈ ਤੌਬਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ।

“ਤਦ ਜਿਹੜੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਹੋਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਕਹੇਗਾ, ਹੇ ਸਰਾਪੇ ਹੋਇਓ, ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਉਸ ਸਦੀਪਕ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੱਲੇ ਜਾਓ ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਤਾਨ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ” (ਪੜ੍ਹੋ: ਮੱਤੀ 24:41) “ਇਸ ਨਿਕੰਮੇ ਚਾਕਰ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਦੇ ਅੰਧਘੋਰ ਵਿੱਚ ਕੱਢ ਦਿਓ। ਓਥੇ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਕਚੀਚੀਆਂ ਵੱਟਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।” (ਪੜ੍ਹੋ, ਮੱਤੀ 25:30)

ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਇਬਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਦਿਨ ਜਰੂਰ ਆਵੇਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਨਿਆਂ ਦੇ ਉਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਹੋਣਗੇ।

ਉਸਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਗਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ, ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਦੁਬਿਧਾ ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਦੇਸ਼ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਵੱਈਏ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦਾ ਕੋਈ ਤੋੜ ਨਹੀਂ ਲੱਭੇਗਾ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਭੁਚਾਲ ਅਤੇ ਮਰੀਆਂ ਪੈਣਗੀਆਂ। ਬਾਈਬਲ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬੁਰੇ ਲੋਕ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਦਤਰ ਅਤੇ ਬਦਤਰ ਹੋਣਗੇ। ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਲੋਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੋਣ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਿਲਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੋਣਗੇ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਜਾਂ ਸੱਚ ਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਰਹੇ? ਪੜ੍ਹੋ ਮੱਤੀ 24:6,7,12 ਅਤੇ 2 ਤਿਮੋਥਿਉਸ 3:4

ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਜੱਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਡੀ ਅਮੀਰੀ - ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨਤਾ, ਰੰਗ-ਰੂਪ, ਜਾਤ-ਪਾਤ ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹਾਂ - ਦਾ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਸੀਂ ਉਸ ਸ਼੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਾਜਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਵਾਂਗੇ। ਪੜ੍ਹੋ ਮੱਤੀ 25:32,33

ਅਨਾਦੀ ਅਨੰਤਤਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਘੜੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਕੋਈ ਸਾਲਾਨਾ ਕੈਲੰਡਰ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਸਦੀਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਅਧਰਮੀ ਦੇ ਤਸੀਹੇ ਦੇ ਧੂੰਏਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਚੜ੍ਹਨਗੇ – ਉੱਥੇ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਨੰਦ, ਗਾਣੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਦਾ ਕਦੇ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੁਣੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰੋ! ਛੇਤੀ ਹੀ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। "ਵੇਖੋ, ਹੁਣ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ” (ਪੜ੍ਹੋ 2 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 6:2; ਮੱਤੀ 11:28-30)

0
0
0
0

ਦੁਖੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ

ਸ਼ਾਂਤੀ, ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਸ਼ਾਂਤੀ – ਸਾਡੇ ਮੁਲਕਾਂ, ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਪਕੇ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਅਤੇ ਮਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਇਹ ਦੁਹਾਈ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਦਾ ਰੋਣਾ ਵੀ ਇਹੋ ਹੈ?

ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਬੋਝ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅੱਜ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਸ਼ਾ, ਸਲਾਹ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਹੈ।

ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ – ਕਿਹਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ! ਕੀ ਇਸ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਮਤਭੇਤੀ, ਦੁਖੀ, ਦੁਵਿੱਧਾ ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਭਾਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਵੱਡੀ ਭਾਲ ਜਾਰੀ ਹੈ! ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸ਼ੋਹਰਤ ਅਤੇ ਕਿਸਮਤ, ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਤਾਕਤ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਸਬੰਧਾਂ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਭਾਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਟੂਏ ਨੋਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਖਾਲੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਚਿਆਈ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਉਹ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ, ਉਹ ਉਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਖਾਲੀ ਅਤੇ ਇੱਕਲੇ ਹਨ, ਅਜੇ ਵੀ ਦੁਖੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਦੁਖੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹਨ।

 

ਦੁਵਿੱਧਾ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ

ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਿਰਜਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਣ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਨ ਲਈ ਰੱਖਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਆਦਮ ਅਤੇ ਹੱਵਾ ਨੇ ਹੁਕਮ ਅਦੂਲੀ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਉਸੇ ਸਮੇਂ  ਉਹ ਦੋਸ਼ੀ ਹੋ ਗਏ। ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਦੀ ਤਾਂਘ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਹੁਣ ਉਹ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੁੱਕਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਭੈਅ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਈ ਸੀ। ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪਾਪ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਅਰੰਭ ਸੀ।

ਭਾਵੇਂ ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਾਣ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਤਾਂਘ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਪਾਪੀ ਸੁਭਾਅ ਓਸ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਗ਼ੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਦਰੂਣੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਤਨਾਅ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਦਮ ਅਤੇ ਹੱਵਾ ਵਾਂਙੁ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਭਿਲਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮ ਕੇਂਦਰਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਉਦੋਂ ਅਸੀਂ ਚਿੰਤਤ ਅਤੇ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਜਿੰਨਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਉਤੇ ਧਿਆਨ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਓਨੇ ਹੀ ਵੱਧ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਅਸਥਿਰਤਾਵਾਂ ਬਦਲਦਾ ਅਤੇ ਖ਼ਰਾਬ ਹੁੰਦਾ ਸੰਸਾਰ, ਸਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਾਪ ਤੁਹਾਡੀ ਬੇਚੈਨੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਭਾਲ ਲਈ ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਭੌਤਿਕ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੇਚੈਨ ਮਨ ਦੇ ਲਈ ਇਸ ਚਿੰਤਤ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਅੰਦਰ ਝਾਕ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ ਨਾਕਾਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

 

ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ

ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਤਾਲਮੇਲ ਉਸ ਇੱਕ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਿਰਜਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਸੀਹ ਪ੍ਰਤੀ ਸਪੂਰਣ ਸਮਰਪਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੀ ਹੈ ਬਲਕਿ ਸਾਡੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਨੂੰ ਅਰੰਭ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਡੇ ਬਾਰੇ ਹੀ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸਾਯੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਚਾਨਣ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਪਾਵੇ॥” (ਲੂਕਾ 1:79) ਯਿਸੂ ਹਨੇਰੇ ਲਈ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਕਲੇਸ਼ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਦੁਖੀ ਲਈ ਅਨੰਦ, ਬੇਆਸ ਲਈ ਆਸ ਅਤੇ ਮੌਤ ਲਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ 14:27 ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ... ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਨਾ ਘਬਰਾਵੇ ਅਤੇ ਨਾ ਡਰੇ।

 

ਤੌਬਾ, ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ

ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਾਪ ਦਾ ਬੋਝ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੱਗਣ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੈ – ਤੌਬਾ ਕਰੋ ...ਮੁੜੋ ਭਈ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਏ ਜਾਣ।” (ਰਸੂਲਾਂ 3:19) ਯਿਸੂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਰਥਪੂਰਣ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਤਜੁਰਬੇ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਸਾਰੇ ਥੱਕੇ ਹੋਇਓ ਅਤੇ ਭਾਰ ਹੇਠ ਦੱਬੇ ਹੋਇਓ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਓ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਰਾਮ ਦਿਆਂਗਾ।” (ਮੱਤੀ 11:28) 1 ਯੂਹੰਨਾ 1:9 ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣਿਆਂ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਉਹ ਵਫਾਦਾਰ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਹੈ ਭਈ ਸਾਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕੁਧਰਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਧ ਕਰੇ।”  ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸਦਾ ਸੱਦਾ ਕਬੂਲ ਕਰੋਗੇ?

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਯਿਸੂ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮਾਫ਼ੀ ਅਤੇ ਅਜ਼ਾਦੀ ਪਾਓਗੇ। ਦੰਡ ਅਤੇ ਮਾਫ਼ੀ ਨਾ ਮਿਲਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਦਯਾ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਉਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰੋਗੇ। ਇਹ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਹੂ ਦੇ ਵਜੋਂ ਸੰਭਵ ਹੈ।

 

ਸਦੀਪਕ ਸ਼ਾਂਤੀ

ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਵਜੋਂ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਉਤੇ ਭਰੋਸੇ ਕਰਨਾ ਭੈਅ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੈ। ਨਾ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਜਿਹੜਾ ਸਦਾ ਤੋਂ ਸਦਾ ਤੀਕਰ ਹੈ, ਉਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਕਿੰਨਾ ਸੁੱਖਦਾਯਕ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਫ਼ਿਕਰ ਕਰੇਗਾ। ਫੇਰ ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਫ਼ਿਕਰ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਉਵੋਂ ਕਰਨਾ ਸਿਖੋ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ 1 ਪਤਰਸ 5:7 ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ। “ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਚਿੰਤਾ ਓਸ ਉਤੇ ਸੁੱਟ ਛੱਡ ਕਿਉ ਜੋ ਉਹ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਫ਼ਿਕਰ ਹੈ!” ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਾਅਦਾ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, “ਜਿਹੜਾ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਲਿਵਲੀਨ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਹ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਾਂਤੀ ਨਾਲ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਤੇਰੇ ਉਤੇ ਹੈ।” (ਯਸਾਯਾਹ 26:3)

ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਤੁਹਾਡੀ ਭਾਲ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਅਰਾਮ ਦੇਵੇਗਾ ਜਿਹੜਾ ਉਸ ਉਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਕਵਿ ਦੇ ਵਾਂਙੁ ਕਹੋਗੇ:

 

“ਮੈਂ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ,

ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਰਾਮ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਜੰਗਲੀ ਵਾਹ ਵੱਗਦੀ ਹੈ,

ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਮਾਲਕ ਦੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।”

-ਰਾਲਫ ਸਪੈਲਡਿੰਗ ਕੁਸ਼ਮਨ

 

ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੁਖੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ! ਯਿਸੂ ਦੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦਾ ਬੂਹਾ ਖੋਲੋ – ਹੁਣੇ – ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਵਰਗ ਦਾ ਬੂਹਾ ਖੋਲ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਦਾ ਤੀਕਰ ਰਾਜ ਕਰੇਗੀ।

( punjabi ਪੰਜਾਬੀ )

0
0
0
0